Yeni Araştırma: Semaglutid ve Ruh Sağlığı İlişkisi
Yeni bir araştırmaya göre, GLP-1 türü zayıflama ilaçlarında yaygın olarak kullanılan semaglutid, ruhsal bozuklukların kötüleşme riskinin daha az olabileceği ile ilişkilendirilmektedir.
The Lancet Psychiatry dergisinde yayımlanan çalışma, diyabet ve obezite tedavisi gören bireylerin, psikiyatrik nedenlerle hastaneye yatma ve sağlık izni alma gereksinimlerinin daha düşük olduğunu göstermektedir.
Semaglutid Kullanımının Etkileri
Finlandiya Doğu Üniversitesi, Stockholm'deki Karolinska Enstitüsü ve Avustralya'daki Griffith Üniversitesi'nden gelen bilim insanları, semaglutid kullanan kişilerin ruhsal hastalıklarının kötüleşme riskinin %42 oranında, liraglutid kullananların ise %18 daha az olduğunu tespit etti.
Semaglutid ayrıca madde kullanım bozuklukları ile ilişkilendirilmiş olup, bu ilacı kullananlarda madde bağımlılığına bağlı hastaneye yatışlar ve izinler %47 oranında daha az görülmüştür. Semaglutid kullananlarda kendine zarar verme riski de daha düşük seviyededir.
GLP-1 İlaçlarının Etkileri
Hem semaglutid hem de liraglutid, GLP-1 ilaçlarının aktif bileşenleridir ve vücudun doğal olarak ürettiği GLP-1 hormonunun iştah ve kan şekeri düzenleme üzerindeki etkilerini taklit eder.
Çalışmaya, yaş ortalaması 50,6 olan ve 2009-2022 yılları arasında herhangi bir antidiyabetik ilaç kullanmış, depresyon veya anksiyete bozukluğu tanısı almış 95 binden fazla birey dahil edilmiştir.
İlaçlar, kilo kaybı ile ruh sağlığı arasındaki ilişkinin muhtemelen karmaşık olduğunu vurgulamaktadır.
Klinik Deneyler İçin Temel Oluşturma
Gözlemsel bir çalışmadan doğrudan nedensellik çıkarılamasa da, araştırmacılar bu bulguların gelecekteki klinik deneyler için bir temel oluşturduğunu ifade etmiştir.
Dünya Sağlık Örgütü'ne (DSÖ-WHO) göre, Avrupa'da her altı kişiden biri, yani yaklaşık 140 milyon kişi, günlük yaşam üzerinde hafif ile ağır arasında değişen ruh sağlığı sorunları ile karşı karşıyadır.
Diyabet ve Obezite ile Ruh Sağlığı İlişkisi
Diyabet ve obezite yaşayan bireylerde bu oranların daha da arttığı gözlemlenmektedir. Uluslararası Diyabet Federasyonu'na (IDF) göre, yetişkin diyabet hastalarında depresyon görülme sıklığı neredeyse iki kat daha fazladır.
Bu ilişki iki yönlü bir etkiye sahip olup, ruh sağlığı sorunları da diyabet geliştirme riskini artırmaktadır.
IDF, bu çift yönlü ilişkinin biyolojik, davranışsal ve sosyal faktörler tarafından desteklendiğini ve müdahale edilmesi zor bir döngü oluşturduğunu belirtmektedir.
Ruhsal hastalıkları olan bireylerde yük, toplum geneline göre çok daha fazladır. Bu grupta diyabetin, bazı ilaçların etkileri, sağlık eşitsizlikleri ve yaşam tarzı faktörleri nedeniyle iki ila üç kat daha yaygın olduğu tahmin edilmektedir.
