Türk hukuk sisteminde ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu çerçevesinde özel bir öneme sahip olan "müstafi" terimi, kelime anlamı itibarıyla "istifa etmiş, ayrılmış" anlamına gelse de, bürokratik uygulamada çok daha kapsamlı bir durumu ifade etmektedir. Bir memurun yalnızca dilekçe ile ayrılması değil, bazen görevine mazeretsiz bir biçimde devam etmemesi neticesinde idare tarafından "görevden ayrılmış" sayılması durumu da müstafilik olarak kabul edilmektedir.
Arapça kökenli olan müstafi terimi, "istifa eden, kendi isteğiyle görevinden ayrılan" anlamına gelmektedir. Hukuki bir terim olarak ise; bir görevi kendi iradesiyle bırakan veya kanunda belirtilen süreler içinde görevine gelmediği için "çekilmiş sayılan" bireyi tanımlar.
Müstafi polis, Emniyet Teşkilatı içerisinde görev yaparken kendi isteğiyle istifa eden veya belirli yasal süreleri aşacak şekilde görevine mazeretsiz gelmediği için ilişiği kesilen polis memurunu ifade eder.